‘95% zeker dat het doorgaat!’, zegt de enthousiaste medewerker van de gemeente. Hij had me gebeld met de vraag of wij ook tozo-ontvangers wilden opleiden om vakdocent te worden. Ik zei dat dat wel kon, maar dat ze dan wel een flinke training moesten ondergaan als ze nog geen onderwijservaring hadden, en dat ik geen baangarantie kon beloven. Wel een klusgarantie als ze de trainingen met goed gevolg zouden afleggen. Hij vertelde dat dat prima was.

‘44.000 tozo’ers in Amsterdam,’ zei hij, ‘Ik denk dat een groot deel alsnog failliet gaat als de tozo ophoudt. Fijn dat ze dan misschien via jullie aan de slag kunnen!’

Ik schreef een plan, samen met een Amsterdamse organisatie die erg veel ervaring heeft in het trainen van basisschooldocenten. Wij voegden onze expertise op het gebied van het geven van vaklessen toe. Ik leverde het plan in, en de man van de gemeente was enthousiast.

‘Dit gaat zeker weten lukken!’

Verderop in de gang van ons kantoor is een mooie lege ruimte die we perfect als klaslokaal konden inrichten. Elke dag ging ik er even kijken en dacht ik aan al die mensen die daar opgeleid zouden worden. Edelsmeden en grafisch vormgevers die van experts konden leren hoe ze hun kennis over konden dragen aan leerlingen op basisscholen. Ik had het er over met het team, hoe gaaf zo’n samenwerking zou zijn.

We wachtten op een reactie van de man van de gemeente. Die bleef uit. Ik mailde hem en kreeg geen reactie, belde hem en toen nog eens.

‘Ja het ligt nu bij mijn leidinggevende en die moet er nog naar kijken,’ zei hij. ‘Altijd wachten hè, hoe het door de ambtelijke molen gaat. Ik kom zelf uit het bedrijfsleven, en daar gaat dat wel anders.’ Ik vertelde hem dat ik het begreep.

Een paar weken later kreeg ik hem weer te pakken. ‘Sorry,’ zei hij en: ‘Het bedrag is goedgekeurd, maar er zijn nog wat vragen.’

De vragen kreeg ik niet te horen, en zijn stem ook niet meer. Op appjes en mailtjes reageerde hij niet meer.

Misschien was hij te enthousiast, misschien had hij zichzelf of zijn overtuigingskracht overschat. Ik baalde er even van, en toen besloot ik gewoon zijn idee over te nemen.

Daarom heeft Lukida nu een opleiding. Eén dag per week les, acht weken achter elkaar, en dan ben je goed genoeg voorbereid om les te geven in je eigen vakgebied. Alleen voor mensen die al wat ervaring hebben met kinderen. Die moeten de opleiding wel zelf betalen, maar 1000 euro is ook zo weer terugverdiend. Met vier tot vijf dagen werk heb je dat bedrag al weer terug! En voor de mensen die dat niet kunnen investeren, is er een gratis opleiding.

Van de man van de gemeente heb ik niks meer gehoord, ook niet toen ik hem vroeg de mensen door te sturen die mogelijk interesse hadden. Dat maakt niets uit. We zijn er gewoon mee begonnen.

Heb jij ook interesse in deze opleiding? Schrijf je dan hier in! Vandaag is de eerste groep gestart maar in oktober is er weer ruimte.